Libro “Catón galego”

Un catón é un manual para o ensino da lectura e o vocabulario. O primeiro en galego foi escrito pola mestra e pedagoga Xosefa Iglesias Vilarelle e editado polo Seminario de Estudos Galegos baixo o título “Método de lectura” en 1932. Tiveron que pasar máis de tres décadas, nun contexto sociolingüístico complexo coa censura da época, para que a segunda publicación desta tipoloxía na nosa lingua saíse do prelo. Editado baixo o coidado do propio Isaac Díaz Pardo en Ediciós do Castro, como se indica no colofón, e con limitar de Xesús Alonso Montero, este manual escrito por Xosé Ramón Fernández, —coñecido como Ben-Cho-Shey— adopta un estilo máis visual que o seu predecesor. Inclúe numerosas ilustracións da artista Bea Rey, integradas nunha maquetaxe libre e dinámica que lle confiren un carácter lúdico-didáctico. 

O libro consta dunha primeira parte máis colorista, con xogos de dúas ou tres tintas, e unha segunda parte con texto (poemas, cantigas, contos e até oracións) en negro. Tamén atopamos páxinas dedicadas aos símbolos da Galicia como o himno e a bandeira. 

Esta alfaia editorial dedicada ás crianzas leva unha cuberta deseñada por Luís Seoane desde a diáspora. A ilustración, no seu inequívoco estilo, representa dúas figuras cun cromatismo moi vivo en vermello e laranxa, acompañadas dun abecedario manuscrito en maiúsculas, entre o que se poden ler algunhas palabras curtas como “mai” e “ pai”. O título vai sobreimpreso de maneira rotunda en negro, para favorecer a lectura no entramado visual da portada. 

A relación epistolar entre Díaz Pardo e Seoane dá conta da evolución da publicación, entre outras lides da editora e Sargadelos, en varias cartas que se poden ler na páxina web do Consello da Cultura Galega.